Perfectionisme loslaten zonder je ambitie te verliezen

Perfectionisme loslaten zonder je ambitie te verliezen

Perfectionisme wordt vaak gezien als een mooie eigenschap. Het klinkt als toewijding, als hoge standaarden, als iemand die het goed wil doen. En tot op zekere hoogte is dat ook zo. Maar er is een punt waarop perfectionisme omslaat van iets wat je helpt naar iets wat je tegenhoudt. En veel ambitieuze vrouwen leven precies op dat omslagpunt, zonder het door te hebben.

Perfectionisme of angst

Het verraderlijke aan perfectionisme is dat het zich voordoet als hoge kwaliteit, terwijl het vaak iets heel anders is, namelijk angst. Angst om niet goed genoeg te zijn. Angst voor oordeel. Angst dat als het niet perfect is, het iets zegt over wie je bent. Daardoor stel je dingen uit omdat ze nog niet goed genoeg zijn. Je herziet eindeloos. Je durft niet te delen, te lanceren, te laten zien wat je hebt gemaakt. Perfectionisme voelt als streven naar het beste, maar het gevolg is vaak stilstand.

Perfectionisme helpt je niet

Het eerste wat helpt om perfectionisme los te laten, is begrijpen dat het je ambitie niet helpt, maar saboteert. Wie wacht tot iets perfect is, wacht oneindig, want perfect bestaat niet. Ondertussen worden ideeën niet uitgevoerd, projecten niet afgemaakt, kansen niet gegrepen. De vrouw die haar werk deelt terwijl het goed genoeg is, komt verder dan de vrouw die wacht tot het perfect is. Niet omdat haar werk beter is, maar omdat het er is.

Een hoge standaard of perfectionisme

Het tweede inzicht is het verschil tussen hoge standaarden en perfectionisme. Hoge standaarden zijn gezond. Ze betekenen dat je geeft om kwaliteit en dat je je best doet. Perfectionisme is iets anders. Het is de eis dat er geen enkele fout in mag zitten, dat het in één keer goed moet, dat alles onder controle moet zijn. Je mag hoge standaarden houden en tegelijk perfectionisme loslaten. Dat zijn twee verschillende dingen.

Wat is goed genoeg

Hoe doe je dat in de praktijk? Het begint met bepalen wat goed genoeg is, voordat je begint. Vraag jezelf af wat dit werk echt nodig heeft om zijn doel te dienen. Vaak is dat veel minder dan je perfectionisme je voorhoudt. Wanneer je vooraf de lat op een gezonde hoogte legt, voorkom je dat je eindeloos blijft schaven aan dingen die niemand opmerkt behalve jij.

Het helpt ook om bewust dingen af te ronden die niet perfect zijn. Dit voelt ongemakkelijk, en dat is precies de bedoeling. Net als bij grenzen stellen is dit een vaardigheid die je oefent. Elke keer dat je iets afrondt terwijl het goed genoeg is, leer je dat de wereld niet instort. Je leert dat goed genoeg meestal echt goed genoeg is, en dat de fouten die je vreesde of niemand opvallen of makkelijk op te lossen zijn.

Focus op vooruitgang

Een andere manier is om je te richten op vooruitgang in plaats van perfectie. Perfectie is een eindpunt dat nooit komt. Vooruitgang is een richting waar je elke dag in kunt bewegen. Wanneer je jezelf de vraag stelt of iets beter is dan gisteren, in plaats van of het perfect is, geef je jezelf ruimte om te groeien zonder de verlamming van onmogelijke eisen.

Blijf lief voor jezelf

Tot slot is het waardevol om milder te worden voor jezelf. Perfectionisme gaat vaak samen met een harde innerlijke stem die nooit tevreden is. Die stem heeft je misschien ver gebracht, maar hij heeft ook een prijs. Wanneer je leert om met meer zachtheid naar je eigen werk en jezelf te kijken, verlies je je ambitie niet. Je verliest alleen de angst die eraan vastzat.

Het kan ook helpen om te onthouden dat perfectie vaak een eenzame standaard is. Jij bent meestal de enige die alle kleine onvolkomenheden ziet. Wat voor jou een storende fout is, valt een ander niet eens op, of wordt zelfs gewaardeerd omdat het iets menselijks en echts heeft. De dingen die ons raken in het werk van anderen zijn zelden de perfecte dingen. Het zijn de eerlijke, de moedige, de dingen die durven te bestaan ook al zijn ze niet af.

Wanneer je dat begint te zien, verliest perfectionisme een deel van zijn macht. Je hoeft niet onberispelijk te zijn om waardevol te zijn. Sterker nog, juist door je werk en jezelf te laten zien zoals je bent, maak je verbinding mogelijk. En verbinding is bijna altijd belangrijker dan perfectie.

Perfectionisme loslaten betekent niet dat je minder gaat presteren. Het betekent dat je meer durft te doen, te delen en af te maken, omdat je niet meer wacht op een perfectie die toch nooit komt.

 

De Eloa stickervellen zijn gemaakt om je hierbij te helpen op een lichte, zichtbare manier. Gebruik ze om af te vinken wat je hebt gedaan, niet wat perfect is geworden. Markeer je voortgang, vier wat af is, en laat de stickers je herinneren dat gedaan waardevoller is dan perfect. 

Terug naar blog